Logo Weekbladkampen.nl


Börgelpraot 13: 't kan opkomen as pissen

door Bärtus van de Börgel 

Mien kelega's zaliger Zwier Umblad en Theunis van Ärmelo ebben zich ies skuldig emaakt an wildplassen zoas det tegenswoordig enuumd wödt. Midden in de nacht nao een uutbundige feestelijke bi'jeenkomst in een of ander zäältien leupen ze met een paar slukkies op over straote en bespraken wat de toon van un verslagen in un concurrerende kranten zol wödden toen ze allebei ineens mossen pissen. As plase van andeling wier 't räntien van de Börgel ekeuzen. Wat niet in de verslagen eskreven wier maar wel skaterend in de Päsclub verteld: 't geluud klateren 's nachens zo mooi tegen de gevels van de uzen op de Börgel en de Vloeddiek. Smalle stegies in de stad wieren veule gebruukt umme oge nood te lenigen. Wi'j kerels weten det: 't kan opkomen as pissen. Wildplassen was net as now niet toe-estaon en det wier toen nog an-egeuven op bödden: verbeuden ier te wateren. Eskreven in netties Nederlands. De pliesie trad nog andavend op. (Andaven. Een woord met twee keer de A van Endrik. Een woord van tegenswoordig. Mut neudig in 't Kamper Woordenboek op-eneumen wödden.) Zo kon 't gebeuren det er ies een kerel in zo'n stegien onder zo'n böd stond te pissen en det een pliese em op de skolder tikten en zeeg: meneer kun ie niet lezen? Die vent keek de lucht in, dreiden zien gezichte nao de pliese, pisten vrolijk vädder en zeeg: 'Jawel eur, maar zo oge koom ik toch niet'. Veur jongies was 't een uutdaging umme te laoten zien det ze over 't muurtien van een pisbak konnen pissen. Ik spreke uut ervaring en ik gao now niet vertellen det mien det toen wel of niet lukten. Ie konden ook net as Zwier en Theunis op 't räntien van de Börgel de kneupies van oe gullepe lösmaken en vri'j in die Börgel pissen. Of tegen een boom. Ummedet de kötte broeken die a-j as kleine jongies vrogger an-adden wiede piepen adden oeven ie soms die kneupies niet ies lös te maken. As die brukies al een gullepe adden, want det was niet altied 't geval. Wiede piepen die kwammen soms ätstikke goed uut. Det zit zo. We speulden rond de stamme van de bomen op de Börgel vake een spellegien det läntien kapen of landkajen enuumd wier. De grond rond de stamme wier in gelieke delen verdeeld en met een messtreep an-ebracht. Umstebeurten wier eprobeerd een mes in de grond van een buurman te gooien en as det mes rechtop bleef staon dan moch ie met det mes een streep trekken en grond an oe land toevoegen. De lijn mos dan wel nao oe grens lopen. A-j 't goed deden dan ko-j de ele wereld umme die boomstamme ene veroveren. We speulden det spellegien vake met eerappelskelmessies. Die adden van die fijne skärpe punties.

Probleem was wel ies det de grond te dreuge en vuuls te äd was. In de zomer stonden die bomen vol in blad en zeugen veule water op. En det blad ield de regen ook nog ies tegen. Maar speulende jongies lösten det probleem eel ändig op. Die adden altied wel wat water bi'j de and, za-k maar zègen. De and ging dan eempies bi'j zo'n wiede piepe in en die teuverden een klein slängien teveurskien en deur bleek altied genog nattigeid uut te kunnen ströllen umme de grond rond de boom wat zachter te maken.

As 't spellegien veurbi'j was -iemand ad ewunnen, of de jongies adden d'r genog van- dan wieren de eerappelskelmessies an de kötte broek of-eveegd en buten 't zicht van mo weer netties op 't anrecht elegd.

reageer als eerste
Meer berichten